پروانه کسب و مقررات مربوط به آن :
پروانه کسب مجوزی است که طبق مقررات قانون نظام صنفی به
منظور شروع و ادامه کسب و کار یا حرفه به
فرد یا افراد
صنفی برای محل مشخص یا وسیله کسب معین داده میشود .
هر فردی که بخواهد
واحد صنفی ایجاد
کند قبل از سپردن هرگونه تعهد اجاره یا خرید محل باید جهت اخذ مجوز لازم به
اتحادیه صنف مربوطه مراجعه و درخواست کتبی خود راتسلیم نماید ، اتحادیه موظف
به ثبت درخواستهای رسیده و ارائه رسید به متقاضی بوده و در چهارچوب مقررات باید
نظر خود را مبنی بر رد یا قبول تقاضا حداکثر ظرف مدت پانزده روز با احتساب ایام
غیر تعطیل رسمی به صورت کتبی به متقاضی اعلام نماید .
پروانه کسب به چهار گروه تقسیم میشود : تولیدی ، توزیعی ، خدمات فنی ، خدماتی
ویژگیهای پروانه کسب :
1- قانونمند نمودن فعالیت کسبی
2- دارا بودن شناسنامه صنفی در کلیه سازمانهای صنفی
3-بهره مندی از ماده 13 آیین نامه فوق الذکر مبنی بر عضویت فرد صنفی در
شرکتهای تعاونی صنفی
4-بهره مندی از تسهیلات مورد اعطای دولت محترم جمهوری اسلامی ایران جهت توسعه
فعالیت و افزایش سرمایه در گردش واحد صنفی ، بانکها وموسسات مالی
5- امکان ایجاد فرصت مناسب به منظور کاهش هزینه های جاری واحد صنفی مرتبط با
مالیات ، عوارض و ... از طریق اتحاديه هاي ذيربط
ماده 7 آیین نامه اجرایی تبصره یک ماده 12 قانون نظام صنفی
تبصره یک :
برای صنوفی که
طبق تصویب هیات عالی نظارت رعایت حدود صنفی (فاصله مکانی) الزامی است اتحادیه
های صنفی هنگام صدور پروانه کسب موظف به رعایت آن ، پس از تصویب متراژ آن در
کمیسیون نظارت خواهند بود .
تبصره دو : رعایت ضوابط خاص واحد صنفی استنادا به بند 2 ماده 22 آیین نامه صدرالاشاره در هر اتحادیه جهت صدور پروانه کسب ضروری است .
تبصره سه : صدور پروانه کسب برای افراد حقیقی یا حقوقی با ارائه وکالت نامه ممنوع است .
